Er is eigenlijk weinig verschil tussen het syndroom van Tietze en costochondritis. Beide aandoeningen zijn aan elkaar geliëerd en hebben te maken met een ontsteking van het ribkraakbeen. Bij Tietze beperkt de aandoening zich tot het kraakbeen tussen de ribben en  het borstbeen en kan er sprake zijn van een zwelling onderaan het borstbeen. We spreken van costochondritis indien het kraakbeen tussen de ribben en bijvoorbeeld ruggengraad ontstoken is.

Zeldzame of chronische aandoening?

Op verzoek van de vereniging is er in 2010 door het TNO bij de doelgroep een onderzoek gedaan.Aangenomen wordt dat er ongeveer 5.000 Tietze- en of costochondritispatiënten in Nederland zijn waarmee de aandoening binnen de zeldzame aandoeningen valt. Maar dat is slechts een aanname. Bij de meeste gediagnosticeerde patiënten verdwijnen de ontstekingen na een aantal maanden, echter er zijn ook Tietze-patiënten waarbij  de klachten zich maanden tot jaren aanhouden. Deze patiënten vallen onder de chronisch Tietze-patiënten groep en daar is de informatie op deze website ook op gebasseerd.  

Een aantal feiten:

  • Tietze is geen levensbedreigende aandoening
  • De klachten verdwijnen vanzelf na enkele maanden, maar in sommige gevallen wordt deze ook chronisch en houdt de pijn jaren aan
  • De pijnklachten kunnen veel angst en stress opleveren
  • De oorzaak is niet duidelijk
  • Een eenduidige behandeling is niet bekend
  • Contact met lotgenoten kan u helpen
  • Tietze komt in alle leeftijdsgroepen voor bij zowel mannen als vrouwen
  • Tietze en constochondritits zijn beiden niet-bactoriologische ontstekingen en daarmee ook niet te behandelen met antibiotica
  • De behandeling bestaat uit het toedienen van ontstekingsremmende pijnmedicatie, maar fysiotherapie en een goede houding en buikademhaling kan verlichting geven

Naar veel gestelde vragen

 

 

Verklarende woordenlijst

costo     = rib 
chondr   = kraakbeen 
itis         = ontsteking

Levensbeïnvloedend

Zoals uit de inhoud van deze website mag blijken, worden veel cronische patiënten dagelijks geconfronteerd met Tietze, waarbij een ieder de klachten anders ervaart. Hierdoor kan de aandoening vanwege de veelal indringende pijnklachten vaak als negatief levensbeïnvloedend worden beschouwd en verdient de aandoening en de gevolgen daarvan meer aandacht dan ze nu krijgt van de medische wetenschap.